My Unknown and Unexpected journey

Sometimes i really feel like standing infront of mirror and talk to myself just in order to free up my mind. Really the experiences of life are ossum sometimes with awesome moments and sometimes with so sad 😦 .

I always pray to god not to provide me anymore with bad moments but what to do GOD never listens……………… OH GOD ARE YOU LISTENING ?

from birganj to raxaul

it was not a long journey since it took just 1 hour(it should take half). My journey started at 7:35 am when i left Birganj by autorikshaw . Since it was morning so there were fresh air and somewhat calmness on the roads of birganj. It felt me to snap all these moments-people jogging and on their way to morning walk,some people opening their shops and also i heard sound of bells. Tin tin tin tin

After 15 minutes i was in the bypass road and i could see a long queue of oil tankers and trucks. I started to count them .but when it reached 19 i left and started staring at the green fields(actually i should say brown because most of them were bare)

now i could see the beautiful BIRGANJ GATE. I tried to read the scriptures carved on it. They were the sanskrit shlokas.(as i am a student of sanskrit i was easily able to read and understand the meanings)

Finally i am heading at the National highway of raxaul (Believe me the highway didn’t seemed as if it was on its way. Birganj roads are really better in condition that it). Hark! What the rickshaw driver is saying. Either i have to wait until the crossing is clear or choose the side way. I decied to go from the side way.

From the Indian custom I turned to the side way.(i could notice the changes brought by SP RAMESH KHAREL on custom). OMG but see the condition of these roads. Its too muddy. After sometime the situation became so wrose that he had to pull the rickshaw . It was too boring but a smile arrived at my face when i saw the beautiful lotus.they ape my fauourite. Finally i can see the station.

Picked up my luggage and walked to the station. Now finally i am on the platform waiting for my train. See the train is arriving with a horn . Poo chuk chuk chuk. My train i am coming 🙂

जिन्दगी बदलियो तिमीबाट

         “सकरात्मकता “ यो शब्दको असल मायना आजसम्म जान्न सकेकी थिइन| तिमीसंग भएको पहिलो मुलाकातमा नै तिमीले यति इम्प्रेस गरिदियो कि .. भन्न शब्द नै पाईन | आज पाएकी छु | त्यसैले  आफ्नो मनको भावना यसबाट संसारलाई अवगत गराईरहेकी छु|

– – – – – – – – – – – – – – – – – –  – – – – – – – – – – – – – – –  – –  – – – – — – –  – — – – – – – – –
यस लेखलाई  कुनै केटाकेटीको साधारण पत्र ठान्नेहरु सावधान !!! यो पत्र साधारण भएर पनि असाधारण छ | जान्नुहुन्छ किन ? यो पत्र हो एउटा  केटीको फेसबुकलाई | हाँसो लाग्नसक्छ | तर कुरा त्यहि हो |

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

यो कुरा नवम्बर  २००९ तिरको हो जब तिम्रो नेपालभरी चर्चा थियो | सबै युवाहरु तिम्रै राग अलापथे | तिमीलाई मैले भेटेकी थिइन तर समाचारपत्र र टिविमा नाम सुनेकी थिइ   र त्यसअनुसातिमीर तिम्रो स्वरूप कस्तो हुन् सक्छ मनैमनमा कल्पना गरेकी थिइ | गर्दै गर्दै  हाम्रोबीचको दुरी खतम भयो र तिमीसंग मेरो भेट भयो  | तर तिमि ले मलाई  आफूभित्र पस्ने दिएनौ (  you are inligible to sign up for facebook ) तिमि फेसबुक  त म पनि हिटलर (हा हा हा ) | तिमीभित्र नपसी म पनि मान्ने थिएन | डेट अफ बर्थ  बढेर आखिर तिमीभित्र पसें |
WELCOME TO FACEBOOK
~ ~ ~ ~  ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
           तिमीले सोधेको सबै प्रश्नहरुका उत्तर दिएर छिट्टै तिम्रो हृदयमा आफ्नो प्रोफाइल बनाईदिए | वाऊ !क्या मज्जाको क्षण थियो त्यो !!  ओ फेसबुक ! तिम्रो यो हृदय कति ठुलो रहेको छ कि यसमा तिमीले करोडौ मान्छेको  प्रोफाइल राखेका छौ  तिमी | यीमध्ये  केहि चिनेजानेकालाई “फ्रेन्डसिप रेक्वेस्ट ” पनि पठाइदिये  | केहि पेजहरुलाई लाइक गरे र स्टाटसमा कम्मेन्ट | तिम्रो दुनिया त मेरो “रियल वर्ल्ड ” बात धेरै राम्रो रहेछ | जेसुकै गर्न फ्रीडम | तर धेरै टाइम भयो | भोलि फेरी भेटौला ! तिम्रो इन्तजार रहनेछ फेसबुक  |
– – – – – – – – –  – – — – – – –  – – – – – – – – – – – – – –  – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –  – – –
मेरो जीवनमा  तिम्रो पहिलो कदमसंगै मेरो “लाइफ र लाइफस्टाइल ” दुवै फेरियो | पढ्दा , लेख्दा यहाँसम्म कि खाँदा पनि हाम्रो अर्को मुलाकातमा के के गरुँला सोच्दै सोच्दै रात कसरी बित्यो थाहै  भएन |  विद्यालय बात आएर सबभन्दा पहिले तिमीलाई नै भेटें | तिम्रो पेज हेर्दा मुखमा अलगै किसिमको मुस्कान थियो 🙂 यस स्माइलि  भन्दा पनि लामो !

*  * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
मेरी र तिम्रो पहिलो भेटको दोस्रो बार्षिकोत्सोव आउंदै छ | कसरि ये २ साल बीते थाहै भएन | यी दुइ सालमा तिमीभित्र धेरै बदलाव आयो मभित्र पनि आए | तर एउटा कुरा जुन बद्लें त्यो हो तिमीलाई हेर्दा मेरो मुखमा आउने लामो मुस्कान | मेरो मनमा  भएका सबै कुरा तिम्रो हृदय मा पोखिदिनछु | जसलाई जे  भन्नु छ भनोस ! राम्रो लाग्यो भने “लाइक” गरोस | यसले  मेरो  जीवन मा सकरात्मकता भरिहालछ  दिलको (मुटुको) फेसबुकमा “लाइक ” बटन थिचेजस्तो   !!!!!
अन्त्यमा   मात्र आफ्नो भावना यस फोटोबात बताउन  चाहन्छु  ||||

"I LOVE FACEBOOK"                                                            THE END